Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα review. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα review. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 4 Μαΐου 2011

Uh Huh Her : Black and Blue ΕΡ (Topspin 2011)


To ότι οι Uh Huh Her είναι μπαντάρα δε νομίζω να το αμφισβητεί κανείς! Σίγουρα το γεγονός ότι κάθε φορά καταφέρνουν να κάνουν ένα βήμα ακόμα ψηλότερα δε νομίζω πως μπορεί κάποιος να μην το υποστηρίζει. Και αυτή τη φορά λοιπόν το Καλιφορνέζικο ντουέτο έβγαλε στην αγορά κάτι που σας το λέω εξαρχής είναι σχεδόν αδύνατο να μην θες να το αγοράσεις!

Οι δύο πανέμορφες κοπέλες σκέφτηκαν ότι ο καιρός είναι πολύς μέχρι το τέλος του καλοκαιριού, οπότε και θα κυκλοφορήσει το πολυαναμενόμενο άλμπουμ τους Nocturnes,και μας προσφέρουν ένα ΕΡ με έξι ολοκαίνουρια τραγούδια που ειλικρινά θα δυσκολεύσουν και τον πιο απαιτητικό στο να αποφασίσει πιο είναι το καλύτερο. Με μουσική που ακροβατεί ανάμεσα στο electro-rock,τον lo-fi ήχο και το synth based new wave καταφέρνουν να βάλουν πλατιά τη σφραγίδα τους σε μια σειρά από εξαιρετικά νέα τραγούδια!

Όταν μια κυκλοφορία ξεκινά με ένα τραγούδι όπως το Black and Blue είναι βέβαιο ότι ο τυχερός ακροατής θα έχει ένα πλατύ χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπό του. ένα τραγούδι που αποπνέει φρεσκάδα, ένα τραγούδι που σε κάνει να θες να χορέψεις στο ρυθμό του! Εξαιρετική μελωδία, πραγματικό ξεσήκωμα και η συνέχεια που ακολουθεί είναι καλύτερη! Συνέχεια που έρχεται με το Never the Same,ένα τραγούδι μελαγχολικό μεν, εξαιρετικό δε. Indie μελωδία και διπλά αιθέρια φωνητικά σε κρατούν σε εγρήγορση! Μελαγχολίας συνέχεια και στο I've Had Enough,αλλά το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Έχεις ήδη χαθεί στη γοητεία που εκπέμπει η κάθε νότα αυτού του ΕΡ και θες κι άλλο!

Το Philosopy έρχεται για να σε παρασύρει και πάλι σε χορευτικούς ρυθμούς. Εξαιρετική synth-pop σύνθεση και η μαγεία συνεχίζεται! Fascination και το αποτέλεσμα είναι όντως fascinating. Μελωδία σε πιο chill ρυθμούς, φωνητικά που ξεχειλίζουν από αισθησιασμό και το χαλί στρώνεται για το μεγάλο φινάλε! Φινάλε που έρχεται με το No Sacrifice,ένα καθαρά συναυλιακό τραγούδι καθαρού electro-rock που σε κάνει να χάνεσαι στη μελωδία του! Ξαφνικά οι νότες τελειώνουν και πιάνεις τον εαυτό σου να θέλει κι άλλο! Κι έτσι πρέπει!

Όποιος ακούσει το συγκεκριμένο ΕΡ δε νομίζω να πει ότι βρίσκει κάποιο ψεγάδι! Εξαιρετικό σε όλα σε σημείο μάλιστα που σε κάνει να αναρωτιέσαι "αν το πρώτο πιάτο της επερχόμενης κυκλοφορίας τους ήταν τόσο καλό, άραγε το "Nocturnes" θα αγγίζει το τέλειο;" . Την απάντηση σε αυτό το ερώτημα δυστυχώς θα αργήσουμε να την πάρουμε, προς το παρόν όμως μένουμε με την απόλαυση που μας χαρίζει αυτή η απίστευτη κυκλοφορία!

Κείμενο : Γιώργος Παρδάλης

Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010

Madder Mortem : Where Dream and Day Collide (EP)

Γιατί άραγε οι μπάντες εκδίδουν EP; Μια λογική εξήγηση είναι επειδή δεν διαθέτουν το κεφάλαιο να ηχογραφήσουν κάτι ολοκληρωμένο, όπως έχουν κάνει πολλές (σχεδόν όλες) στην αρχή της καριέρας τους. Άλλοι μπορεί να έχουν κάποια τραγούδια στην άκρη που δεν ταίριαξαν ποτέ με κάποιο album τους και να αποφάσισαν να τα κυκλοφορήσουν ξεχωριστά. Η αλήθεια είναι πως ο πολύς κόσμος τα θεωρεί β’ διαλογής κυκλοφορίες και δεν ασχολείται ιδιαίτερα μαζί τους.
Ελάχιστα είναι τα συγκροτήματα που εμπιστεύονται το ένστικτό τους (ή τους μάνατζερ) και καταφέρνουν κάτι καλό μέσα στα στενά χρονικά πλαίσια ενός μικρού δίσκου. Ένα από αυτά είναι οι Madder Mortem.

Πριν λίγο καιρό είχαν δώσει το πολύ καλό “Eight Ways” από το οποίο προέρχεται το ΕΡ τους “Where Dream and Day Collide”. Το ομώνυμο τραγούδι συμπεριλαμβάνεται αυτούσιο και στα δύο, ενώ τα υπόλοιπα μάλλον ήταν πολύ διαφορετικά για να τα εντάξουν στο πρώτο.

Οι Νορβηγοί (ναι, κι αυτοί Σκανδιναβοί) είχαν πάντα μια προσωπική προσέγγιση στη μουσική τους. Εκτός από το “τιμώμενο” κομμάτι υπάρχουν άλλα τρία που θα μπορούσαν άνετα να σταθούν σε κάποια άλλη δουλειά τους. “Jitterheart”, “The Purest Strain” και “Quietude”. Το πρώτο διακατέχεται από μια σαφέστατη swing διάθεση, η οποία σε συνδυασμό με την τεχνική νοοτροπία τους δίνουν ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί swing progressive metal (!). Σε ίδιο ύφος και το δεύτερο, με αρκετές εναλλαγές σε απλά σχετικά riff αλλά πολύ έξυπνα δεμένα μεταξύ τους. Υπάρχουν φυσικά και τα ανάλογα περίεργα θέματα, για περισσότερο prog εκφράσεις. Ήρεμα jazz σημεία παραδίδουν τη σκυτάλη σε αντίστοιχα σκληρά, με ογκώδη και μπάσο ήχο στις κιθάρες, για metal ισοπεδώσεις. Η Agnete Kirkevaag συμπληρώνει το παράδοξο του συνόλου, διαθέτοντας καταπληκτική φωνή, χωρίς να καταφεύγει σε εντυπωσιασμούς με άριες, αλλά με άποψη που δείχνει πάθος γι’ αυτό που κάνει, δίχως να θέλει να ξεχωρίσει.

Το “Quietude” είναι μια ακουστική μπαλάντα για φωνή και κιθάρα, ενώ εμφανίζονται λίγα κρουστά και πλήκτρα ως ηχητικό φόντο στην αισθησιακή εκτέλεση της Agnete.
Το ομώνυμο διαθέτει τον χαρακτήρα των δύο προηγουμένων, χωρίς swing διαθέσεις, αλλά με ένα έντονο jazz συναίσθημα, παράλληλα με τα ενίοτε τραχιά του θέματα.

Μαζί με τα τραγούδια οι MD δίνουν μια οπτικοποιημένη εκδοχή του “Where Dream and Day Collide”, σε ένα ιδιαίτερα όμορφο και καλλιτεχνικό μικρού μήκους animated φιλμ. Μια αινιγματική μηχανή σε ένα αλλόκοτο περιβάλλον, την οποία χειρίζεται ένας, συνδεδεμένος σε αυτήν, άνθρωπος, χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια και μια κοπέλα που αναρωτιέται και βρίσκει ένα πέρασμα προς τον παράξενο άντρα, πυροδοτώντας μια αλυσιδωτή αντίδραση.
Όλα αυτά τα στοιχεία κάνουν το συγκεκριμένο EP μια άκρως ενδιαφέρουσα πρόταση, ίσως υπερβολική για να είχε συμπεριληφθεί στο “Eight Ways”. Αν όμως αυτή είναι η νέα κατεύθυνση των Νορβηγών τότε τα πράγματα θα οδεύσουν ακόμα καλύτερα γι’ αυτούς.

Κείμενο : Βασίλης Μπακογιάννης